Καλομελέτα και ...δεν έρχεται
Κυριακή, 5 Οκτωβρίου 2008
Το παρακάτω κείμενο δημοσιεύτηκε σήμερα 5/10/2008 στην εφημερίδα "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ" της Λάρισας.
Αναφέρεται στην πάγια τακτική ορισμένων να μη λύνουν τα προβλήματα ...μελετώντας διαρκώς τη λύση τους. Γράφτηκε με αφορμή το πρόβλημα της διαχείρισης του τυρόγαλου αλλά αφορά τα πάντα! Από τη διαχείριση των υδατικών πόρων στη Θεσσαλία ως τις μετρήσεις της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στην πόλη της Λάρισας.
Ενδεικτικά αναφέρω ότι για την ατμοσφαιρική ρύπανση, από το 2005 μελετάται το πως θα την μετράμε και μετρήσεις δεν αναμένεται να δούμε ούτε το 2009! Επίσης για τη διαχείριση του νερού, ακούμε για μελέτες εδώ και μια δεκαετία και τίποτα δεν γίνεται.
Το κείμενο όπως αυτό δημοσιεύτηκε:
Άκουσα κάποτε από ένα παλιό στέλεχος Οργανισμού του ευρύτερου Δημόσιου τομέα, να λέει σε πρωτάρη Δήμαρχο ο οποίος εξέφραζε παράπονα ότι πιέζεται από συμπολίτες του για έργα: «Τι σκας! Κάν' τους μελέτες!»
Τούτη η αυθόρμητη φράση κρύβει μέσα της σωρευμένη «σοφία» δεκαετιών εμπειρίας στα ελληνικά δημόσια πράγματα. Ο λαός το λέει πιο απλοϊκά και εννοεί ακριβώς το ίδιο πράγμα: «Νοικοκυρά που δεν θέλει να ζυμώσει, όλη μέρα κοσκινίζει».
Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που αντικρίσαμε εικόνες ντροπής στον παλιό σκουπιδότοπο της Φαλάνης. Εικόνες που έκαναν το γύρο της Ελλάδας. Μια λίμνη τυρογάλακτος απλωνόταν σε μια μεγάλη έκταση σχεδόν σε επαφή με τον Πηνειό. Μια μέρα μετά την πρώτη αποκάλυψη, κλιμάκιο της Νομαρχίας Λάρισας που βρισκόταν επί τόπου για έλεγχο των καταγγελιών, προχωρούσε σε κατάσχεση βυτιοφόρου οχήματος τυροκομείου που συνελήφθη έπ' αυτοφώρω την ώρα που επιχειρούσε να εμπλουτίσει τη λίμνη με το ρυπαρό του φορτίο.
Ακούστηκαν πολλά εκείνη τη μέρα. Υποσχέσεις για εντατικότερους ελέγχους, για αυστηρά πρόστιμα, για σεβασμό στο περιβάλλον. Η Νομαρχιακή αυτοδιοίκηση δια του στόματος του υπεύθυνου αντινομάρχη, δήλωνε ότι θα είναι αμείλικτη απέναντι στους παρανομούντες. Αμείλικτοι αποδείχτηκαν όμως οι τυροκόμοι ...;
Που βρισκόμαστε λοιπόν περισσότερους από τρεις μήνες μετά τα παραπάνω γεγονότα; Μα, στην αρχή. Στο ίδιο σημείο ακριβώς. Τίποτα δεν έχει αλλάξει και οι ίδιες πρακτικές εξακολουθούν να εφαρμόζονται και σήμερα. Μπορεί η λίμνη στην Φαλάνη να έκλεισε, κάπου αλλού όμως αυτή τη στιγμή κάποιος αδειάζει το φορτίο του σε ποτάμι, ρέμα ή γεώτρηση.
Πέρασαν πάνω από δύο χρόνια από τότε που η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση ανέθεσε σε ομάδα υπό τον καθηγητή του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας Δημήτρη Κουρέτα την σύνταξη μελέτης για τη διαχείριση του τυρογάλακτος. Η μελέτη, από όσο γνωρίζουμε, κατέληξε σε συμπεράσματα, πρότεινε λύσεις, έδινε διέξοδο στο πρόβλημα. Έγινε τίποτα; Φυσικά και όχι! Η μελέτη γεμίζει κάποια συρτάρια και το τυρόγαλο εξακολουθεί να ρέεί.
Λίγες μέρες πριν, οι τυροκόμοι, σε σύσκεψή τους, ανακοίνωναν ότι πρόκειται να προχωρήσουν σε ανάθεση μελέτης με σκοπό την κατασκευή μονάδας συμπύκνωσης τυρογάλακτος για την επεξεργασία μέρους των αποβλήτων τους. Λίγες μέρες μετά, από το ΤΕΙ ανακοινώθηκε ότι ξεκινά μελέτη για τον ίδιο λόγο. Δεν γνωρίζουμε αν οι δύο εξαγγελίες είναι στην ουσία μία ή αν πρόκειται για διαφορετικές πρωτοβουλίες. Ο καλοπροαίρετος πολίτης θα μπορούσε να δει θετικά μια τέτοια εξέλιξη αν την απομόνωνε στο χρόνο. Όμως έχουν περάσει τόσα χρόνια συζητώντας τη λύση και το πρόβλημα παραμένει. Τα τυροκομεία εξακολουθούν να ρυπαίνουν, οι νόμοι να καταπατούνται και η κοινωνία να είναι όμηρος της λογικής της μεγιστοποίησης των κερδών με μόνιμα θύματα το περιβάλλον, την ποιότητα των νερών και - κατ' επέκταση - την υγεία όλων μας.
Γιατί αλήθεια απαιτείται τόσος καιρός για την επίλυση ενός προβλήματος γνωστού εδώ και χρόνια; Μήπως όλοι μας έχουμε πέσει στην παγίδα της παρελκυστικής τακτικής ορισμένων που παραπέμπουν την όποια λύση στις ελληνικές καλένδες με το πρόσχημα της ατέρμονης μελέτης; Μήπως οι τυροκόμοι «δεν θέλουν να ζυμώσουν»; Ως πότε η πολιτεία θα ανέχεται την αθέτηση των υποχρεώσεων των βιομηχανιών που πηγάζουν από τον Νόμο; Αλήθεια, δεν γνώριζαν οι τυροκόμοι όταν επένδυαν ότι είναι υποχρεωμένοι να διαχειριστούν τα απόβλητα των βιομηχανιών τους; Γιατί δεν το κάνουν; Τι μελετούν και, κυρίως, ως πότε θα μελετούν; Και οι ελεγκτικοί μηχανισμοί της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης θα περιμένουν στο μεταξύ τις βιομηχανίες «να το σκεφτούν» πότε και πως θα εφαρμόσουν το Νόμο;
Ας καταλάβουν επιτέλους οι βιομηχανίες που με τον έναν ή άλλον τρόπο ρυπαίνουν ότι είναι υποχρέωσή τους που απορρέει από το νόμο η διαχείριση των αποβλήτων και δεν κάνουν χάρη σε κανέναν όταν συμμορφώνονται με αυτόν. Ας καταλάβουν ότι έχουν να επιλύσουν ένα πρόβλημα δικό τους που καιρό τώρα το μεταθέτουν στις πλάτες της πολιτείας και της κοινωνίας. Αν η επίλυση του προβλήματος απαιτεί επενδύσεις, ας τις κάνουν. Εξ' άλλου κανείς δεν τους κορόϊδεψε. Κανείς δεν άλλαξε τους όρους του παιχνιδιού. Με την ανοχή όλων μας λειτουργούσαν. Αυτή η ανοχή όμως τελείωσε πλέον. Ο κόμπος έφτασε στο χτένι. Γνωρίζουμε ότι τεχνικές λύσεις στο πρόβλημά τους υπάρχουν πολλές. Λύσεις που μπορεί να τους αποφέρουν ακόμα και κέρδη. Δική τους είναι η επιλογή. Ας το κάνουν. Ας επιλέξουν τη λύση και ας την εφαρμόσουν. Σύντομα. Άμεσα. Όχι μεσοβέζικες καταστάσεις, όχι ημίμετρα, όχι άλλες δοκιμές με την υγεία και την υπομονή της κοινωνίας. Ας αναλάβουν τις ευθύνες τους.
Η πολιτεία από την πλευρά της έχει επιτακτικό καθήκον πλέον να εντείνει τους ελέγχους και να επιβάλλει αυστηρότατες ποινές αφού ήδη έκανε και με το παραπάνω το καθήκον της.