ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΚΑΡΒΟΥΝΟ

"Στις επόμενες δεκαετίες αναμένουμε μια αύξηση της μέσης θερμοκρασίας κατά 6 ή 7 βαθμούς"

Η είδηση πέρασε στα ψιλά των εφημερίδων. Όχι άδικα, το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης μονοπώλησαν το ασφαλιστικό νομοσχέδιο και οι εξελίξεις στο Σκοπιανό. Κι όμως. Η είδηση είναι συνταρακτική. Ακόμα πιο συνταρακτική η διαπίστωση ότι ο περσινός καύσωνας έληξε τη στιγμή που άγγιζε τα όρια αντοχής του ο ανθρώπινος οργανισμός:

"Εάν ο καύσωνας παρατείνονταν για λίγες μέρες θα θρηνούσαμε εκατοντάδες νεκρούς", διαπίστωσαν οι επιστήμονες.

Τι κόσμος μας περιμένει; Λιγότερες αλλά πιο καταστροφικές βροχές, καύσωνες, πυρκαγιές, λειψυδρία απειλούν να εξαφανίσουν δια παντός το "ελληνικό τοπίο". Όλα τα παραπάνω έχουν μια αφετηρία και μια αιτία: το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Εμείς τι κάνουμε; Πως αντιδρούμε; Με τον χειρότερο τρόπο! Η εκκλησία καίγεται κι εμείς τρέχουμε να πιάσουμε στασίδι.

Την ώρα που η ανθρωπότητα σκέφτεται τρόπους απεξάρτησής της από τα στερεά καύσιμα εμείς προαναγγέλλουμε νέες λιγνιτικές μονάδες και εισάγουμε τον λιθάνθρακα στην ηλεκτροπαραγωγή.

ΝΑΙ ΣΤΙΣ ΦΙΛΙΚΕΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΠΗΓΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ

Ζούμε σ' έναν τόπο προικισμένο με ακτές, αέρηδες, ήλιο. Η χώρα μας ξεχειλίζει ενέργεια κι εμείς αρνούμαστε να απλώσουμε το χέρι να την πάρουμε. Φωτοβολταϊκά, ανεμογεννήτριες, γεωθερμία, ενέργεια από τα κύματα, από τις υδατοπτώσεις. Μια διαρκής επανάσταση στο χώρο των ανανεώσιμων και των φιλικών πηγών ενέργειας συμβαίνει τώρα σε όλη την Ευρώπη κι εμείς την κοιτάζουμε από μακριά. Για μια ακόμη φορά χάνουμε το τρένο. Το χειρότερο είναι ότι ούτε καν προσπαθήσαμε να το προλάβουμε.

Καμιά πολιτική, κανένας κεντρικός στρατηγικός σχεδιασμός. Μόνο μεγαλόστομες εξαγγελίες χωρίς αντίκρυσμα. Πόσες φορές η γραφειοκρατία και το απαγορευτικό κόστος δεν στάθηκαν εμπόδιο σε όσους θέλησαν έστω να περάσουν σε οικιακές μονάδες φωτοβολταϊκών;

Αλήθεια, ποιος από τους κυβερνώντες πιστεύει ότι υπάρχει πολιτική ενίσχυσης των επενδυτικών σχεδίων σε ανανεώσιμες πηγές; Ποιος από τους κυβερνώντες πιστεύει ότι υπάρχει πολιτική στο χώρο της ενέργειας;

ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΗΣΗ

Πόσες σοβαρές πολιτικές εξοικονόμησης ενέργειας θυμάται κανείς; Δεν μιλάμε για τηλεοπτικά σποτ και ευχολόγια. Μιλάμε για συγκεκριμένες πρακτικές. Για πρόγραμμα αντικατάστασης των λαμπτήρων πυράκτωσης με εξοικονόμησης ενέργειας, και σταδιακής πλήρους απαγόρευσης πώλησής των. Για δημόσια κτήρια χτισμένα με τις αρχές της βιοκλιματικής αρχιτεκτονικής και της ενεργειακής αυτοτέλειας. Αλήθεια, ποιος θυμάται να γίνεται έστω και μια αρνητική κριτική σε δήμους που "στολίζουνε" για τα Χριστούγεννα με χιλιάδες φωτάκια από τον Νοέμβρη μήνα; Ποιος άκουσε για καθιέρωση κριτηρίων χαμηλής ενεργειακής κατανάλωσης στις κρατικές προμήθειες;

Θα μπορούσε κανείς να αραδιάσει ένα σωρό πρακτικές εξοικονόμησης ενέργειας, θα μπορούσε να προβάλει κανείς πολλές επιφυλάξεις για τον τρόπο ανάπτυξης και χωροθέτησης των ανανεώσιμων πηγών, αλλά κανείς δεν μπορεί να φέρει σοβαρές αντιρρήσεις στο παρακάτω τρίπτυχο:

ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΚΑΡΒΟΥΝΟ

ΝΑΙ ΣΤΙΣ ΦΙΛΙΚΕΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΠΗΓΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ

ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΗΣΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ

Του Γ. Καλαϊτζή από την Ελευθεροτυπία ή πως το ασήμαντο γίνεται σημαντικό

Το μεγάλο

Η κυβέρνηση Καραμανλή, πιστή στις επιταγές αυτών των οποίων τα συμφέροντα εξυπηρετεί, έφερε στη βουλή το διαβόητο ασφαλιστικό νομοσχέδιο. Σωστά ενεργώντας ο Αλέκος Αλαβάνος καθυστέρησε την ψήφισή του ελπίζωντας το ζήτημα να μείνει στην επικαιρότητα για λίγο ακόμα ώστε και το κίνημα που είχε αναπτυχθεί να ανασάνει και να μετεξελίχθεί ποιοτικά σε κάτι άλλο (συλλογή υπογραφών για παράδειγμα). Αντιλαμβανόμενος την πρόθεση αλλά και την ορθότητα της κίνησης Αλαβάνου ο Γιώργος Παπανδρέου, καταθέτει πρόταση δυσπιστίας καθυστερώντας την ψήφιση του νομοσχεδίου για άλλες τρεις ημέρες αφήνοντας περισσότερο χρόνο στα συνδικάτα και στα κόμματα να οργανώσουν την αντίδρασή τους.

Στόχος; Να ασκηθεί μεγαλύτεςρη πίεση στην κυβέρνηση, να δοκιμαστεί η επιθυμία της κοινωνίας για αντίδραση, να φθαρεί ακόμα περισασότερο ο ίδιος ο Καραμανλής με αλλεπάληλες αναγκαστικές παρουσίες στη βουλή.

ΤΟ ΜΙΚΡΟ

Καστανίδηδες, Χατζησωκράτηδες, ΚΚΕ και δημοσιογραφίσκοι (αναφέρω ενδεικτικά τους δύο πολιτικούς) έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους ώστε να αμαυρώσουν και τελικά να ακυρώσουν όσα τα δύο κόμματα προσπάθησαν. Οι παιδικές ασθένειες πάλι μπροστά μας. Καθώς και η έλλειψη εμπιστοσύνης.

Όσοι γράφουν και μιλούν κοπτόμενοι περί αριστεράς και κοιν΄λης δράσης, αλλά δεν αφήνουν στιγμή τα κομματικά χαρακώματα να ξέρουν ότι μόνο κακό κάνουν και παίζουν στην ουσία το παιχνίδι του Καραμανλή και των υποστηρικτών του.

Τι γίνεται με τον Πηνειό; με ρωτούν φίλοι. Το γνωστό μπουρδέλο απαντώ.

Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά...

Ζητήσαμε με αίτηση από την Παρασκευή ακόμα να μας δώσουν από το Δασαρχείο δύο (2) χαρτάκια. Προσοχή: δεν μιλάμε για χαρτιά τα οποία θα πρέπει να γραφούν από την αρχή ή θα πρέπει να αναζητηθούν. Δύο αποφάσεις ζητήσαμε. Να φωτοτυπηθούν και να μας δοθούν οι φωτοτυπίες. Μας είπανε Τετάρτη, πήγαμε Πέμπτη κι ακόμα τίποτα. Τόσο καλά.

Σήμερα, μας έδωσαν τη μια (την πράξη χαρακτηρισμού της κοίτης του ποταμού ως δάσους) αλλά για την απόφαση και την έγκριση κοπής των δέντρων μας είπαν να περάσουμε από δευτέρα γιατί τους χάλασε η χύτρα και δεν τους βγήκε στο μαγείρεμα.

Αλλά, για σκεφτείτε, τον Φεβρουάριο να αποφασίζεις, έτσι, στα ξεκούδουνα να χαρακτηρίσεις μια έκταση ως δάσος για να εγκρίνεις ΣΕ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΕΝΑ ΜΗΝΑ, την καταστροφή αυτού του δάσους... Όχι, πείτε μου, δεν αποτελεί ύβρι προς τα μπουρδέλα να χαρακτηρίζεις ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ως μπουρδέλο;

Κατά τα άλλα, έχω στα χέρια μου την Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων των έργων στον Πηνειό. Αν παραβλέψουμε για λίγο το γεγονός ότι όλες οι μελέτες (Τεχνική, Υδραυλική, Περιβαλλοντική) εκπονήθηκαν από το ίδιο γραφείο (ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ! Πάλι καλά που δεν δώσανε την περιβαλλοντική στον εργολάβο) αυτό που μένει ως γενική εικόνα είναι ότι η μελέτη αναφέρεται σε άλλο έργο. Έργα που προβλέπονταν αρχικά δεν έγιναν και άλλα που έγιναν δεν αναφέρονται στη μελέτη, η οριστική τεχνική έκθεση περιγράφει διαφορετικά έργα και στην περιβαλλοντική, τα ίδια έργα περιγράφονται με διαφορετικό τρόπο. Πού βάζεις την υπογραφή σου λοιπόν κύριε υπάλληλε που ενέκρινες ΕΣΥ Ο ΙΔΙΟΣ και τις δύο μελέτες; Δεν είδες τις διαφορές που βγάζουν μάτι;

Για να καταλάβετε, στην μεν τεχνική έκθεση (που αποτελεί μια περίληψη των εργασιών που πρόκειται να γίνουν) προβλέπεται η πλήρης αποψίλωση της κεντρικής κοίτης και των πρανών ενώ στην περιβαλλοντική αναφέρεται μόνο ένας καθαρισμός με αραίωση της βλάστησης ώστε να προστατευθεί και ενισχυθεί (!!!!) το ποτάμιο οικοσύστημα.

Α! να μην ξεχάσω! Εκεί, στα Ταμπάκικα, την παλιά συνοικία της Λάρισας με τα ανύπαρκτα δρομάκια που ένας χοντρός δεν χωράει, η τεχνική μελέτη κάνει αναφορά για κατασκευή δρόμου πλάτους 7 μέτρων με πεζοδρόμια 1,5 μέτρου το καθένα. Κάντε μια βόλτα από εκεί. Θα δείτε ότι ο δρόμος είναι με το ζόρι 6 μέτρα. Μόνο με επίχωση (μπάζωμα) της κοίτης μπορεί να γίνει πράξη το όνειρο του Τσέλιγκα (και όχι μόνο).

Αλήθεια, το λιμανάκι είναι από αυτές τις πρόχειρες μη μόνιμες κατασκευές που προβλέπονται από την οριστική μελέτη; Αχ! Με τις ντομάτες έπρεπε να πάρουμε τη μισή Λάρισα αλλά έλα μου που η πόλη περί άλλων τυρβάζει...

Πανελλαδική συνάντηση κινήσεων πολιτών κατά του λιθάνθρακα,

Αλμυρός Βόλου, Κυριακή 30 Μαρτίου, 11 π.μ.

   Οι μεγάλες κινητοποιήσεις του τελευταίου διαστήματος, στον Αστακό Αιτωλοακαρνανίας, στον Αλμυρό Βόλου, στην Καβάλα, στη γέφυρα του Ρίου και στο Μαντούδι, έδειξαν, με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο, την έντονη αντίθεση των τοπικών κοινωνιών στην επιχείρηση εγκατάστασης λιθανθρακικών μονάδων ηλεκτροπαραγωγής, σε μια σειρά περιοχές της χώρας.

   Παρά τις διάφορες διαβεβαιώσεις που δίνονται ανέξοδα, σε τοπικό επίπεδο, η κυβέρνηση και το υπουργείο ανάπτυξης δεν έχουν δώσει, προς το παρόν, δείγματα προβληματισμού για την επανεξέταση της πολιτικής τους στο συγκεκριμένο ζήτημα, που αποτελεί κεντρικό ζήτημα στον, υπό διαμόρφωση, ενεργειακό σχεδιασμό της χώρας.

   Από αυτήν την άποψη, είναι μεγάλης σημασίας ζήτημα η συνέχιση του αγώνα κατά της επιλογής του λιθάνθρακα, σε ακόμη μεγαλύτερη έκταση και με ακόμη πιο έντονο τρόπο. Και, μάλιστα, όχι μόνο στις περιοχές που έχουν επιλεγεί για τις συγκεκριμένες εγκαταστάσεις, αλλά σε ολόκληρη την Ελλάδα.

   Για το λόγο αυτό, η πρωτοβουλία ";Πολίτες κατά του λιθάνθρακα";, συγκαλεί συνάντηση κινήσεων πολιτών, την Κυριακή 30 Μαρτίου, στις 11 π.μ., στον Αλμυρό Βόλου, στα γραφεία της Εθελοντικής περιβαλλοντικής ομάδας Αλμυρού ";Εν δράσει";. Με σκοπό, να συγκροτηθεί ένα πλατύ μέτωπο κατά του λιθάνθρακα, να συζητηθούν οι αναγκαίες πρωτοβουλίες για τη συνέχιση της δράσης, καθώς και οι τρόποι της ενεργότερης παρέμβασης της κοινωνίας των πολιτών.

   Καλούνται στη συνάντηση, όχι μόνο οι κινήσεις των πολιτών που συμμετέχουν, ήδη, στην πρωτοβουλία ";Πολίτες κατά του λιθάνθρακα";, αλλά και κάθε άλλη ενεργή συλλογικότητα, που επιθυμεί να συστρατευτεί μαζί μας σε αυτήν τη μεγάλη προσπάθεια.

 Για περισσότερες πληροφορίες:

επισκεφθείτε τον ιστότοπο της πρωτοβουλίας http://lithanthrakas.wordpress.com/, και επικοινωνήστε με το e-mail lithanthrakas@gmail.com

- Τι λες για την άποψη μέρους της ιεραρχίας για τα περί πορνείας;

Ερωτήθηκα από φίλο χθες στο τηλέφωνο

- Τι να πω; Τίποτα...

Του απάντησα

- Μα πως είναι δυνατόν να μην έχεις γνώμη. Είναι σοβαρό το ζήτημα

Γιατί αλήθεια θα πρέπει να με ενδιαφέρει η άποψη της εκκλησίας στο ζήτημα της συμβίωσης και του έρωτα; Γιατί θα πρέπει να με ενδιαφέρει η άποψη οποιασδήποτε θρησκείας ή δόγματος στο ζήτημα (ή σε οποιοδήποτε ζήτημα); Θα με ενδιέφερε ίσως αν επρόκειτο να αποφασίσω ποια θρησκεία θα ασπαστώ ή ποιο δόγμα θα ακολουθήσω. Από τη στιγμή που δεν βρίσκομαι σε αναζήτηση μεταφυσικής στέγης, γιατί να με ενδιαφέρει;

Αυτό που μ' ενδιαφέρει είναι οι θρησκευτικές μου πεποιθήσεις ή οι θεολογικές μου απόψεις να μην γίνονται κριτήριο μεταχείρισής μου από το νόμο. Που σημαίνει να μην περιορίζονται ή να μην καταπατούνται δικαιώματά μου εξ αιτίας των θρησκευτικών μου πεποιθήσεων.

Βέβαια, θα μου πείτε, η εκκλησία της Ελλάδας παρεμβαίνει στην πολιτική απροκάλυπτα και πολλές φορές με θεσμικό ρόλο. Αυτό είναι μια αδυναμία του πολιτικού μας συστήματος και αυτή θα πρέπει να πολεμήσω. Προσωπικά όμως δεν πρόκειται να νομιμοποιήσω την ανάμιξη του παπαδαριού στο κράτος με το να αποδέχομαι την εκκλησία ως συνομιλητή επί παντός επιστητού. Γι' αυτούς τους λόγους δεν εκφράζω θέση επί των απόψεων του κυρίου Άνθιμου Θεσσαλονίκης περί πορνείας. Τον αφήνω να κουρεύεται.

Τιιιιι συνέβη κατά την απουσία μου;

Τρείς μέρες έλειψα και γύρισε ο κόσμος ανάποδα. Τι σου είναι ο κόσμος... μην τον αφήσεις απ' τα μάτια σου, τον έχασες κι αναγκάζεσαι μετά να τρέχεις.

Ας τα πάρουμε όμως με τη σειρά

Στις 21 του μήνα έγινε το συλλαλητήριο στο Μαντούδι κατά του λιθάνθρακα. Γκράντ σουξέ και συγχαρητήρια στα παιδιά εκεί (http://kireas.org/) στο δήμαρχο, στους πολίτες σε όλους. Το παίξανε τα κεντρικά κανάλια, είχανε Τσίπρα και Ραγκούση (αχ αυτές οι δημοσκοπήσεις...). Όλα τέλεια. Δυστυχώς δεν μπόρεσα να πάω...

Την Παρασκευή το μεσημεράκι με πήρε τηλέφωνο ο φίλτατος ο Γιώργος και μου λέει "Παντελή, τρέχα, στη γέφυρα στη ΔΕΥΑΛ κόβουνε τα δέντρα" Όταν έφτασα, το μικρό συνεργείο που κατάφερε μέσα σε 1 περίπου ώρα να κόψει αρκετές δεκάδες δέντρα είχε ήδη φύγει. Κάτι προλάβαμε... Τα απίθανα ακολούθησαν... Διάβασα συνέντευξη της κυρίας Σιτρά, προέδρου του συλλόγου "Φίλοι του Πηνειού και του παραποτάμιου πολιτισμού", στην οποία λέει ότι ο σύλλογος στον οποίο προεδρεύει έλαβε την διαβεβαίωση από τις αρμόδιες υπηρεσίες ότι θα κοπούν μόνο τα αυτοφυή (!!!!!!!!!!!!!!!!!!) δέντρα από το ποτάμι.

Καλά, θεωρούν όλοι ότι απευθύνονται σε ηλίθιους;;;;

περισσότερες φωτογραφίες και όχι μόνο, εδώ: http://larsalactarsa.blogspot.com/2008/03/blog-post_2100.html

Δηλαδή, τι μας λένε; ότι θα κόψουν όλα τα δέντρα στο ποτάμι και θα αφήσουν όσα φύτεψε ο δήμος; Κι αυτό να το θεωρήσουμε φυσιολογικό; Δηλαδή το προβλέπει μια μελέτη και θα το δεχτούμε;;;;; Ας αλλάξουν τη μελέτη γιατί είναι βλακώδης! Άκου θα κόψουν μόνο τα αυτοφυή δέντρα! Όλα τα πρανή του ποταμού είναι ΓΕΜΑΤΑ από αυτοφυή δέντρα και αυτή είναι η ομορφιά του παραποτάμιου δάσους.

Τέλος πάντων... Σήμερα το πρωϊ κάναμε μια βόλτα από υπηρεσίες. Ακούστε ΤΟ ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ: Με έγγραφο του δασάρχη Λάρισας, η κοίτη του ποταμού όπου έγινε η κοπή των δέντρων έχει χαρακτηριστεί ως δασική έκταση. Ξέρετε τι σημαίνει δασική έκταση; Ότι για να κοπεί έστω και ένα δέντρο απαιτείται ειδική μελέτη και επαρκής αιτιολόγηση. Θέλετε να μάθετε την ημερομηνία του εγγράφου χαρακτηρισμού; 25 Φεβρουαρίου 2008. Προφορικά πληροφορηθήκαμε ότι άδεια για την υλοτόμηση ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΔΟΘΕΙ ως σήμερα το πρωϊ. Παρ' όλα αυτά, ο εργολάβος είχε εντολή: "Μπες μέσα και καθάρισέ τα όλα μέχρι την Τετάρτη". Συγκεκριμένα, ΌΛΑ ΤΑ ΔΕΝΤΡΑ στην αριστερή (κατά τη ροή) κοίτη πρέπει να κοπούν σύμφωνα με την μελέτη. Όχι μόνο αυτά των πρανών, αλλά και τα περισσότερα σε μια ζώνη έξι έως εφτά μέτρα αριστερά του πρανούς. Όχι μόνο αυτά αλλά και ένα μεγάλο μέρος των δέντρων του δεξιού πρανούς. Όλα αυτά για το καλό μας και το καλό του ποταμού. Θα μου πείτε γιατί η πρεμούρα να τελειώνουν μέσα στο τριήμερο; Δεν ξέρω ρε παιδιά... Γιατί αποφάσισε ο εργολάβος να πάει Παρασκευή απόγευμα με το ΣΚ μπροστά του και ενόψει 25ης Μαρτίου, θα σας γελάσω. Πάντως δεν έχει να κάνει με την γκάφα ενός από εμάς να αποκαλύψει σε υπηρεσιακούς παράγοντες την πρόθεσή μας να προσφύγουμε αυτή την εβδομάδα στο ΣτΕ με στόχο να σταματήσουμε το έργο. Ή έχει; Ελάτε τώρα! Μην είστε κακοπροαίρετοι! Σιγά σιγά θα μου πείτε ότι πρέπει να πιστέψουμε και την φήμη ότι σήμερα στο δασαρχείο ψάχνανε ή φτιάχνανε κενό στο πρωτόκολλο προκειμένου να νομιμοποιήσουν εκ των υστέρων την υλοτόμηση... Μα, συμβαίνουν ΤΕΤΟΙΑ πράγματα; Α πα πα!

Κατά τα λοιπά, το κειμενάκι μου με τα έξι ερωτήματα δεν δημοσιεύτηκε στην μαμά "Ελευθερία" διότι κρίθηκε ως άκαιρο και κακογραμμένο και ανάξιο λόγου. (Τι; Πως; Ααααα όοοοχι! Λες; Άντε τώρα! Δεν μπορεί να υπάρχει απ' ευθείας σύνδεση του τύπου με τις εξουσίες!)

Κατά τα άλλα, εορτάσαμε και την παγκόσμια ημέρα νερού. Με - ομολογουμένως - ωραία τηλεοπτικά σπότ. Αλήθεια βρε συ Γιώργο Σουφλιά, μ' εκείνον τον Ενιαίο Φορέα Διαχείρισης Υδατικών Πόρων τι γίνεται; Τι; Δεν ακούς; Μ' ΕΚΕΙΝΟΝ ΤΟΝ ΕΝΙΑΙΟ ΦΟΡΕΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗς ΥΔΑΤΩΝ ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΛΕΩ! Τι τι; Δεν ακούς; Α, καλά... Αστο.. ΑΣΤΟ ΛΕΩ.

Αχ, Αλέκο, τι κάνεις και στεναχωρείς τον κόσμο

Κι ας είσαι ο πιό πλούσιος έλληνας πολιτικός (μέγα μειονέκτημα κατά την άποψη μερικών) 

Τα καταφέρνεις ΜΙΑ ΧΑΡΑ στο να υπερασπίζεσαι τη χαμένη τιμή του κοινοβουλίου

ΜΠΡΑΒΟ Αλέκο

Το παρακάτω κείμενο στάλθηκε στις τοπικές εφημερίδες αλλά, λόγω της απεςργίας, δεν ξέρω αν και πότε θα δημοσιευθεί.

Επειδή κάποιοι πανηγυρίζουν ότι το ποτάμι άνοιξε και η πρασινίλα έφυγε άρα όλα καλά, ας απαντήσουν στα παρακάτω ερωτήματα. Ερωτήματα που έχουν συγκεκριμένους αποδέκτες:

1. Η Διεύθυνση Υγιεινής της Νομαρχίας γνωρίζει το πρόβλημα ευτροφισμού από το 2007, καθώς διενήργησε αυτοψία στο χώρο τον Ιούνιο του ίδιου έτους. Ερωτάται η παραπάνω διεύθυνση και ο πολιτικός της προϊστάμενος αν από τότε έχει διενεργήσει άλλη αυτοψία, αν έχει παραγγείλει κάποιον εργαστηριακό έλεγχο των υδάτων ώστε να διαπιστώσει τυχόν κίνδυνο προσβολής της δημόσιας υγείας, αν προχώρησε και σε ποίες ενέργειες ώστε να επιλυθεί το πρόβλημα
2. Πολλά δημοσιεύματα του τύπου έχουν αναφέρει νεκρά ψάρια και έντονη δυσοσμία στο ποτάμι. Ερωτάται η διεύθυνση περιβάλλοντος της νομαρχίας και ο πολιτικός της προϊστάμενος εάν ενδιαφέρθηκε ώστε να ελέγξει και να διαπιστώσει την έκταση καταστροφής του οικοσυστήματος, εάν έχει παραγγείλει εργαστηριακούς ελέγχους, εάν προχώρησε και σε ποιες ενέργειες ώστε να επιλυθεί το πρόβλημα.
3. Πολλοί μίλησαν για αστοχία της μελέτης η οποία δεν προέβλεψε το πρόβλημα του ευτροφισμού και της πιθανολογούμενης καταστροφής του οικοσυστήματος. Ερωτώνται οι επιβλέπουσες των έργων υπηρεσίες και ο πολιτικός τους προϊστάμενος, εάν προέβησαν και σε ποίες ενέργειες ώστε η αστοχία να διορθωθεί έγκαιρα πριν οι όποιες επιπτώσεις στην πανίδα, την χλωρίδα και στα ποιοτικά χαρακτηριστικά των υδάτων επεκταθούν ή γίνουν δύσκολα αναστρέψιμες και εάν διαπίστωσαν με εργαστηριακούς ελέγχους το μέγεθος του προβλήματος.
4.  Το ποτάμι διαρρέει την πόλη και, μόνο εκ του γεγονότος αυτού, ο Δήμος είναι άμεσα ενδιαφερόμενος για την κατάσταση που επικρατεί σε αυτό. Ερωτάται η ΔΕΥΑΛ και ο πρόεδρος του Δ.Σ. αυτής αν το εργαστήριό της προέβη σε έλεγχο των χαρακτηριστικών των υδάτων του ποταμού και αν ναι ποια τα αποτελέσματά του. Επίσης ερωτάται ο κ. Δήμαρχος εάν και σε ποιες ενέργειες προέβη ώστε να επιλυθεί το πρόβλημα.
5. Ερωτώνται οι αρμόδιες υπηρεσίες και οι πολιτικοί τους προϊστάμενοι, εάν τα έργα που προβλέπονται να γίνουν στην έσω κοίτη του ποταμού εξυπηρετούν μόνο την αντιπλημμυρική θωράκιση της πόλης ή και την μετατροπή τμήματος του ποταμού σε πλωτό. Για να προλάβουμε «έξυπνες» απαντήσεις, ας θέσουμε διαφορετικά το ερώτημα: Η αντιπλημμυρική θωράκιση της πόλης ύστερα από τα έργα στην εξωτερική κοίτη του ποταμού, απαιτεί κοπή δέντρων, διαπλάτυνση και εκβάθυνση στην έσω κοίτη;
6. Δεν θα έπρεπε, ύστερα από τόσα δημοσιεύματα, ένας (1) δικαστικός λειτουργός να παραγγείλει μια τυπική έρευνα ώστε να εξεταστεί εάν κάποιοι «με τις πράξεις ή τις παραλείψεις των» έθεσαν σε κίνδυνο την υγεία των πολιτών και την ακεραιότητα του περιβάλλοντος; Δεν ζητώ ταχύτητα αντίδρασης της δικαιοσύνης παρόμοια με αυτήν στην περίπτωση της απεργίας στη ΔΕΗ (ώρες;) αλλά θεωρώ ότι σε δέκα (10) μήνες μέσα κάποιος θα έπρεπε να αντιδράσει.

Τέλος, ας μην ξεχνά κανείς ο οποίος σήμερα δεν ερωτάται μέσα από την παρούσα επιστολή ότι η σιωπή είναι συνενοχή. Η πρασινίλα έφυγε. Την σπρώξαμε προς την Νέα Σμύρνη (μα, όλα όσα μας ενοχλούν εκεί τα στέλνουμε;) 'Αλλο πρόβλημα δεν υπάρχει; Το ψάξαμε ή για μια ακόμα φορά ενεργούμε «στα κουτουρού»;

Αμύθητης αξίας γη, εγκαταστάσεις εξοπλισμός ακόμα και έργα που πρόκειται να κατασκευαστούν από το δημόσιο ξεπουλιούνται. Ο έλεγχος του μεγαλύτερου μέρους της εμπορευματικής διακίνησης περνά στα χέρια ιδιωτών με το ξεπούλημα των λιμανιών και των λιμενικών εγκαταστάσεων σε ιδιώτες.

Ο ΟΤΕ με την κυβέρνηση να ενεργεί ως να διαχειρίζεται την οικογενειακή της περιουσία, περνά στον έλεγχο της DT (20% του μετοχικού κεφαλαίου και το μάνατζμεντ και στόχο το 33%).

Τα Ελληνικά Ταχυδρομεία ακολουθούν την τύχη του.

Η ΔΕΗ ξεπουλιέται σταδιακά με αποικιοκρατικούς όρους στην RWE με την ταυτόχρονη παράδοση της ελληνικής φύσης και των πολιτών της χώρας στην πανούκλα του κάρβουνου.

Η επιδρομή στις τσέπες μας και στα δικαιώματά μας είναι απροκάλυπτη και συνεχώς εντεινόμενη. Το ασφαλισττικό, οι κάμερες στους δρόμους, οι εισαγγελικές παρεμβάσεις, η επίταξη των απεργών, η επιδρομή στην παιδεία, η επιδρομή των ημετέρων στα κρατικά ταμεία, η εκχώρηση σε ιδιώτες των δημίσιων εκτάσεων είναι το έργο της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας.

Απάντηση σε αυτή την επιδρομή είναι μόνο ο δρόμος. Να ακουστεί η φωνή μας παντού.Πλαισιώστε τις διαμαρτυρίες. Στις πλατείες των μεγάλων πόλεων όλης της Ελλάδας σήμερα να διαδηλώσουμε ότι τα σχέδια της κυβέρνησης μας βρίσκουν αντίθετους.

Υ.Γ. Στο Μαντούδι, την Παρασκευή 21 Μάρτη στις 12 το μεσημέρι γίνεται συλαλλητήριο κατά των σχεδίων για κατασκευή λιθανθρακικής μονάδας ηλεκτροπαραγωγής στην περιοχή. Όσοι μπορούμε, ας είμαστε εκεί. Αξίζει...

Στην πέμπτη μέρα της προσπάθειάς μου να απεξαρτηθώ απ' το τσιγάρο. Η δουλειά που γίνεται στο Ιατρείο Διακοπής Καπνίσματος στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο στη Λάρισα είναι αξιέπαινη και αξίζουν συγχαρητήρια όλοι όσοι απασχολούνται σε αυτό. Παραβλέπω τις όποιες οργανωτικές αδυναμίες (όπως η αναμονή τόσο για ραντεβού όσο και στην πόρτα του ιατρείου) γιατί το όφελος είναι τελικά πολύ μεγαλύτερο από τον όποιο εκνευρισμό μέχρι να έρθει η σειρά σου να εξεταστείς.

Είναι προφανές ότι για κάθε έναν που "κόβει" το κάπνισμα, το κέρδος για το σύστημα υγείας και κοινωνικής ασφάλισης είναι τεράστιο. Είναι προφανές επίσης ότι η ιατρική φροντίδα θα πρέπει να δίνει μεγάλο βάρος στην πρόληψη παρά στην θεραπεία των ασθενειών. Όσο προφανή και λογικά είναι τα παραπάνω, άλλο τόσο παράλογη είναι η στάση κάποιων ταμείων να αρνούνται να εκτελέσουν συνταγές με φάρμακα διακοπής του καπνίσματος.

Θα πει κανείς:

"Έλα τώρα, μια τρίμηνη θεραπεία διακοπής του καπνίσματος κοστίζει περί τα 330 ¬, χρήματα κατά πολύ λιγότερα από όσα θα ξόδευες γιά τσιγάρα το ίδιο διάστημα"

Δεν είναι εκεί το ζήτημα. Είναι το "γαμώτο". Το ταμείο δεν μου χαρίζει τα φάρμακα. Τα λεφτά μου διαχειρίζεται και μου επιστρέφει ένα μέρος από αυτά με την μορφή ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης τώρα και σύνταξης αργότερα.

Α, και μην ακούσω τίποτα για "οικονομική υγεία" των ταμείων. Διάβασα πρόσφατα ένα άρθρο με τίτλο "Ασφαλιστικό και πάει κλαίγοντας" του Ανδρέα Σολωμού στο δεύτερο τεύχος της FAQ (εβδομαδιαία εφημερίδα free press) για το ασφαλιστικό με πολλά και ενδιαφέροντα στοιχεία:

• Από το 1951 έως το 1975 οι απώλειες εσόδων από την άτοκη υποχρεωτική κατάθεση των εισφορών και των αποθεματικών των ταμείων στην Τράπεζα της Ελλάδας ανέρχεται σε περίπου 58 δισεκατομμύρια ΕΥΡΩ.
• Την τριετία 1999 - 2002 οι απώλειες των ταμείων από το τζόγο στο χρηματιστήριο ανήκθαν στα 3,5 δισεκατομμύρια ΕΥΡΩ.
• Μέχρι το 2002 οι οφειλές του δημοσίου προς τα ασφαλιστικά ταμεία ανέρχονταν σε 5,2 δισεκατομμύρια ΕΥΡΩ. Το δημόσιο ρύθμισε με δική του απόφαση την αποπληρωμή του χρέους σε 15 χρόνια με επιτόκιο 2%!!!. Οι απώλειες των ταμείων με την χαριστική αυτή ρύθμιση υπολογίζονται σε 1 δισεκατομμύριο ΕΥΡΩ.
• Οι παγωμένες οφειλές εργοδοτών σε ταμεία (δηλαδή αυτές που δεν πρόκειται ποτέ να εισπραχθούν) φτάνουν τα 3,2 δισεκατομμύρια ΕΥΡΩ.
• Οι οφειλές του δημοσίου ΜΕΤΑ τη ρύθμιση του 2002, ξεπερνούν το 1 δισεκατομμύριο ΕΥΡΩ.     

Η άθροιση των παραπάνω μας δίνει ένα ποσό περίπου 67 δισεκατομμύρια ΕΥΡΩ. Αν σε αυτό προσθέσετε τα ποσά που έχουν δαπανηθεί για να εξυπηρετηθεί η εκλογική πελατεία των βουλευτών με διορισμούς μη αναγκαίου προσωπικού στα ταμεία, τα ποσά που δαπανώνται χωρίς λόγο για ανύπαρχτες ασθένεις και στην πολυφαρμακεία λόγω της απουσίας ελέγχου, τότε ο καθένας μπορεί να δει ΠΟΙΟΣ ΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΑ ΤΑΜΕΙΑ.

Δεν καταλαβαίνω γιατί θα πρέπει ΠΑΛΙ να την πληρώσουμε εμείς οι εργαζόμενοι.

Μην ακούτε τους ηλίθιους γαλάζιους συνδικαλιστές στα κανάλια. Πουλημένοι είναι.

Αντίσταση στο "ασφαλιστικό" νομοσχέδιο της κυβέρνησης.

Αύριο Τετάρτη, 19/3/2008 να κλείσει η Ελλάδα.

Άφαντος. Σάρωσα κάθε γωνιά της "αίθουσας" Τ.Κ.Ν. Υπόγεια, κερκίδες, αυλές, καφέ... Πουθενά. Κι όμως ήταν παντού. Όλοι μιλούσαν γι' αυτόν, όλα γύρω από αυτόν γύριζαν κι αυτός δεν ήταν πουθενά. Ή μήπως έκανα λάθος;

Δεν είναι το μόνο ανεξήγητο που συμβαίνει σ' αυτόν τον χώρο. Εδώ ο χρόνος μοιάζει να μην ακολουθεί την γνωστή σταθερή του πορεία. Είναι σαν να "καταπίνει" δυό μέρες. Παρασκευή και Σάββατο για τον χώρο του Τ.Κ.Ν. δεν υπάρχουν.

Ίσως να εξηγηθεί από τον Χαρδαβέλα ή τον Λιακόπουλο... Τα παραφυσικά και μεταφυσικά του Ταε Κβον Ντο.

Μεγάλος πρωταγωνιστής του συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ ο Τσιπρας. Το όνομά του ακούγεται παντού, σαν να βγαίνει από τους τοίχους του κτηρίου.

Κενές και παντελώς αδιάφορες οι δύο μέρες. Οι περισσότεροι σύνεδροι βαριούνται. Ήρθαν να ακούσουν τους αρχηγούς τους και να ψηφίσουν. Αυτό είναι το συνέδριο... Ανοιχτό, πλατύ, συμμετοχικό και δημοκρατικό. Τελικά το ΠΑΣΟΚ έχει μια καταπληκτική ικανότητα να εξευτελίζει έννοιες... και αξίες ενίοτε.

Το μόνο διασκεδαστικό σημείο είναι η απελπισμένη άγρα ψήφων από τους υποψήφιους για το Εθνικό Συμβούλιο. Ήταν οι μόνοι που έκαναν κάτι... Μπορεί να έσπαγαν καρύδια με την συμπεριφορά τους αλλά τουλάχιστον είχαν κάτι να ασχοληθούν δύο μέρες.

Αν με ανάγκαζαν να μείνω σ' αυτές τις κερκίδες 4 μέρες αδιάλειπτα θα κατέληγα στο Δρομοκαϊτειο. Στην καλύτερη περίπτωση.

Ελπίζω να μην μετάνοιωσαν όσοι ενέκριναν την συμμετοχή μου ως μπλογκερ - παρατηρητή. Θα αναρωτηθούν ίσως "καλά δεν είδες τίποτα θετικό;". Ναι. Είδα παλιούς φίλους και συντρόφους που είχαμε δεκαετιές ν' ανταμώσουμε. Είδα και άκουσα σε ιδιωτικές συζυτήσεις διαπιστώσεις που πονούν αλλά δεν λέγονται προς τα έξω, άκουσα προβληματισμό και υγιείς απόψεις. Όλα αυτά επισκιάστηκαν από την Μεγάλη Εικόνα. Κι η Μεγάλη Εικόνα είναι απογοητευτική.

Σαν το τσιγάρο που όλο λέω να το κόψω, κι όμως με πάθος συνεχώς ξανακαπνίζω...

Δεύτερη μέρα άκαπνος. Από τα πενήντα τσιγάρα τη μέρα στο μηδέν. Λογικό είναι να είμαι "κάπως". Να με συγχωρήσετε αν είμαι πικρόχολος...

Το ίδιο και με το ΠΑΣΟΚ. Τόκοψα αλλά νάμαι, στην αίθουσα του ΤΑΕ ΚΒΟΝ ΝΤΟ να παρακολουθώ το συνέδριό του ως "παρατηρητής".

Την Πέμπτη παρακολούθησα τις εναρκτήριες ομιλίες από το διαδίκτυο και την τηλεόραση. Η εικόνα; ομιλίες όχι τόσο για τους σύνεδρους όσο για τους "απ' έξω" και κυρίως για τα κανάλια. Καλογραμμένη η ομιλία του Γιώργου και καλοδιαβασμένη. Ίσως δεν περίμενα να ακούσω στο συνέδριο για τη σύνταξη στη νοικοκυρά (κάπως deja vu η στιγμή. νόμιζα ότι βρίσκομαι στις αρχές του Σεπτέμβρη, πριν τις εκλογές) αλλά τέλος πάντων. Το άνοιγμα στην αριστερά και η επίκληση των συμμαχιών δεν έπεισε κανέναν ή έπεισε ελάχιστους λόγω κακού παρελθόντος και επειδή αμφιβάλω αν όλη η ηγετική ομάδα πιστεύει στις συμμαχικές κυβερνήσεις. (Χρόνια πολλά Θόδωρε Πάγκαλε)

Την Παρασκευή έφτασα αργά από Λάρισα, δεν πρόλαβα εργασίες αλλά βγήκα με αγαπημένα πρόσωπα (πρώην συντρόφους) και πέρασα υπέροχα. Αξέχαστη βραδυά. Κοιμήθηκα αργά, ξύπνησα νωρίς

Είναι ωραίο να ξυπνάς χωρίς αυτή την απαίσια γεύση στο στόμα από το τσιγάρο. Είναι ωραίο να ξυπνάς και να μη ψάχνεις το πακέτο. Δύσκολο αλλά ωραίο. Το ΠΑΣΟΚ πως θα το κόψω;

Έφτασα νωρίς στο χώρο του συνεδρίου. Έπεσα πάνω σε παιδικό φίλο και σύντροφο από τα παλιά. Μπήκα μαζί του στην τέντα απέναντι από την είσοδο. "Μεγαλοπαράγοντας Παντελή" μου είπε. Κατάλαβα ότι δεν είχε ιδέα για την αποχώρησή μου από το κόμμα. "Κώστα, έφυγα από το ΠΑΣΟΚ" του είπα. κούνησε το κεφάλι σαν να το περίμενε, σαν να το θεωρούσε εντελώς φυσιολογικό.

Πήρα την κάρτα μου (γκρί με μπλε κορδονάκι) και μπήκα στο χώρο. Η γνωστή νέκρα. Οι εγγεγραμμένοι ομιλητές στο χώρο να περιμένουν κι ένας ένας να αναβαίνουν στο βήμα. Ακροατήριο; οι ίδιοι. Το ΠΑΣΟΚ είναι αλλού σήμερα το πρωϊ. Ίσως μέθυσε από την αισιοδοξία και την ψευδαίσθηση δύναμης που προκαλεί η μαζική παρουσία τόσων πασόκων μαζί σε ένα χώρο. Ίσως μέθυσε στην κυριολεξία στα μαγαζιά της παραλιακής. Η κοινωνία επίσης είναι αλλού.

Γράφω και στ' αυτιά μου φτάνει παραμορφωμένος ο ήχος από τις ομιλίες των συνέδρων. Τους λυπάμαι και τους χαίρομαι. Αμφιβάλω αν τους ακούει κανείς αλλά αυτοί συνεχίζουν απτόητοι και παθιασμένοι. Γράφω και μελαγχολώ. Είμαι ρομαντικός ή απλά μου λείπει το τσιγάρο;

"Σύντροφε, συντόμευε, τελείωσε ο χρόνος σου" . Το προεδρείο ακούει...

ΟΚ, σταματώ για τώρα... ο χρόνος μας τελείωσε, πρόεδρε...

Στις 19 Οκτωβρίου του 2007, από αυτό το χώρο, έγραφα: (http://perivallon.pblogs.gr/2007/10/apaxiwsh.html)

"Πίσω από την βοή των πολλαπλών μηνυμάτων όπου ο καθένας «ακούει» και «λαμβάνει» το μήνυμα που επιθυμεί, ένα μήνυμα κραυγάζει. Κάτι σαν ρυθμός τύμπανου πίσω από την μελωδία. Σαν τον μονότονο, σταθερό και διαρκή ήχο ενός τρένου που φτάνει σε πολύβουη πόλη. Απαξίωση, απαξίωση, απαξίωση, απαξίωση...

Η χαρακτηριστική πρώτη αντίδραση του πολίτη όταν απευθύνεται σ' έναν πολιτευόμενο - το έχω ζήσει προσωπικά - είναι «επίθεση». Έχει, ο πολίτης, εκ προοιμίου και αυθόρμητα μια στάση απέναντι στον πολιτικό, άρνησης. Πολιτικός σημαίνει ψεύτης, απατεώνας, λαμόγιο. Οι ευθύνες όλων μας, και ειδικά του ΠΑΣΟΚ για αυτή την κατάντια του πολιτικού συστήματος είναι ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ. Όσοι δεν έχουν «πιάσει» αυτό το μήνυμα, καθεύδουν.

Η απαξίωση έρχεται, είναι εδώ, προ των πυλών και εμείς περί άλλων τυρβάζουμε. Το πολιτικό σύστημα απαξιώνεται αργά και σταθερά. Απαξιώνεται από τους πολιτικούς, τους πολιτευόμενους, τα κομματικά επιτελεία, τους μεγαλόσχημους κρατικούς παράγοντες και φτάνει και διαβρώνει την κοινωνία στη βάση της. Κανείς πια δεν εμπιστεύεται τα δύο μεγάλα κόμματα. Τα ψηφίζει αλλά δεν τα εμπιστεύεται. Στρέφεται στα μικρότερα σε μια ύστατη προσπάθεια να γαντζωθεί από κάπου."

Τα παραπάνω γράφηκαν πολύ πριν οι διαπιστώσεις αυτές καταγραφούν στις δημοσκοπήσεις και αποτελέσουν αντικείμενο ύστερων πολιτικών αναλύσεων. Συνέχιζα στο ίδιο ποστ:

"Το επόμενο στάδιο θα είναι η αύξηση της αποχής από τις εκλογικές, πολιτικές και κοινωνικές διαδικασίες. Το επόμενο στάδιο θα είναι η θεμελίωση του πολιτικού αμοραλισμού ως κυρίαρχη ιδεολογία. Το επόμενο στάδιο ΕΙΝΑΙ ένα σύστημα που ως μόνο σκοπό έχει την αναπαραγωγή του."

Γιατί αυτό είναι το επόμενο στάδιο; Γιατί το σύστημα με τις δομές αναπαραγωγής του το επιδιώκει και το προωθεί. Το πολιτικό μας σύστημα δεν θέλει τον πολίτη συμμέτοχο και ενεργό επειδή ένας τέτοιος πολίτης αργά ή γρήγορα θα το αμφισβητήσει. Το πολιτικό μας σύστημα θέλει τον πολίτη ως αμέτοχο ψηφοφόρο ή ως "μάζα" (όχλο) με μόνο κίνητρο το ατομικό συμφέρον. Η απαξίωση έρχεται και θα τη βιώσουμε αν δεν αντιδράσουμε: είναι ορατό πλέον το σενάριο μη αυτοδυναμίας κανενός κόμματος σε περίπτωση εκλογών που θα φέρει απανωτές εκλογικές αναμετρήσεις. Αυτό θα φέρει στο προσκήνιο εκλογικά συστήματα που θα νοθεύουν ακόμα περισσότερο την βούληση των πολιτών και θα οδηγήσει πολλούς που θα νοιώσουν ότι η φωνή τους και η ψήφος τους δεν έχει αντίκρισμα στο σπίτι τους και στον καναπέ τους.

Υπάρχει λύση;

Εξαρτάται. Από το αν οι πολιτικές δυνάμεις που επαγγέλλονται τη συμμετοχή των πολιτών θα αρθούν στο ύψος των ευθυνών τους απέναντι στην ιστορία.

Εξαρτάται από το αν το ΠΑΣΟΚ καταφέρει να ξεπεράσει την βαθύτατη κρίση του και επαναπροσδιορίσει τόσο την ταυτότητά του όσο και την στάση του προς το παρελθόν του όσο και προς το μέλλον του.

Εξαρτάται από το αν ο ΣΥΡΙΖΑ καταφέρει να ξεπεράσει τις αδυναμίες του και συνειδητοποιήσει έγκαιρα τις προοπτικές που ανοίγονται από την δυναμική των ημερών. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να κατανοήσει την κρισιμότητα των στιγμών που βιώνει και αυτών που ανοίγονται μπροστά του, θα πρέπει να καταθέσει αξιόπιστο κυβερνητικό πρόγραμμα πρόταση εξουσίας ώστε να αποτελέσει τη μόνη διέξοδο σε περίπτωση που το ΠΑΣΟΚ αποτύχει να ξεπεράσει τις αδυναμίες του.

Σε κάθε περίπτωση, τα δύο αυτά κόμματα που σήμερα εκφράζουν αλληλοκαλυπτόμενους κοινωνικούς χώρους, θα πρέπει να κατανοήσουν ότι οι συνθήκες είναι ώριμες τόσο για την καθιέρωση της απλής αναλογικής όσο και για κυβερνήσεις συνεργασίας.

Σε κάθε περίπτωση τα δύο αυτά κόμματα είναι ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΑ να πετύχουν.

Η μονόπλευρη και άκρως λαϊκίζουσα παρουσίαση των γεγονότων της τελευταίας απεργίας της ΔΕΗ από τα ΜΜΕ με έχει εξοργίσει. Το ίδιο και η απροκάλυπτη συνεργασία κυβέρνησης και δικαστικών "λειτουργών" που ενεργούν ως εφαρμοστές της εκάστοτε κυβερνητικής πολιτικής.

Νισάφι!

Όταν θίγεται ο κώλος τους όλος αυτός ο συρφετός μυξοκλαίει στα (δικά του) παράθυρα και μιλά για "επιθέσεις στη δημοκρατία". Τώρα, που άλλοι αντιδρούν για τον δικό τους κώλο, οι ίδιοι μαζεύονται στα παράθυρά τους και τα βάζουν όχι με την κυβέρνηση που εξωθεί το λαό στα άκρα αλλά με το λαό που αντιδρά. Φτύστε τους! Είναι λαμόγια! Όποιοι από αυτόν τον συρφετό πιστεύουν πως δεν είναι λαμόγια, ας βγουν να φτύσουν τα λαμόγια ανάμεσά τους. Δεν έχουν άλλη διέξοδο.

Ναι, ο συνδικαλισμός που δημιουργήσαμε έχει κενά, ατέλειες, λάθη. Δεν καταργούμε το συνδικαλισμό, τα λάθη διορθώνουμε.

Η είδηση έκανε τον κύκλο σε κανάλια, εφημερίδες και διαδίκτυο. Την μεταφέρω όπως τη διάβασα στην ηλεκτρονική έκδοση της "ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗΣ"

"ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΕΙΣ και διαφωνίες, ακόμα και σε πολιτικό επίπεδο, έχει δημιουργήσει η έκθεση με έργα του Πικάσσο στο Τελλόγλειο Ιδρυμα στη Θεσσαλονίκη με τίτλο «Picasso, Suite 347», με πολλά από τα έργα να χαρακτηρίζονται άσεμνα από τους γονείς μαθητών και να ζητούν την αποτροπή επίσκεψης της μαθητιώσας νεολαίας στην έκθεση.

Ο διευθυντής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Θεσσαλονίκης κ. Θεόδουλος Ταπανίδης δήλωσε στην εφημερίδα «Μακεδονία» ότι δέχθηκε πολλά τηλεφωνήματα από γονείς και μαθητές οι οποίοι χαρακτηρίζουν άσεμνα τα χαρακτικά του Πικάσσο, και όπως λέει θα επισκεφθεί την έκθεση Επιτροπή Θεαμάτων για να αποφασίσει άν η έκθεση είναι κατάλληλη για ανήλικους ή όχι.

«Και επειδή είναι Πικάσσο; Οταν γίνεται μια έκθεση και δείχνει οτιδήποτε πρέπει τα παιδιά να το βλέπουν;» προσθέτει σε δηλώσεις του ο κ. Ταπανίδης, προκαλώντας τις αντιδράσεις της εκπαιδευτικής κοινότητας και πολιτικών.

Οι εκπαιδευτικοί χαρακτηρίζουν την απόφαση του κ. Ταπανίδη υπερβολική ενώ ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κατέθεσε ερώτηση στον υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων για το πώς σκοπεύει να αντιμετωπίσει το θέμα. Υποστηρίζει ότι οι θέσεις του κ. Ταπανίδη θυμίζουν μεσαίωνα και τονίζει ότι το «πρόβλημα της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης είναι η υποβαθμισμένη καλλιτεχνική παιδεία και όχι η "άσεμνη" τέχνη του Πικάσσο». Παράλληλα αναγνωρίζει ότι ορισμένα θέματα είναι τολμηρά τα οποία όμως έχουν απομονώσει σε ειδικό χώρο, στον οποίο αποφεύγουν να ξεναγούν παιδιά του γυμνασίου.

Ποιός; Ο κ. Ταπανίδης. Ενοχλήθηκε από τον (ερωτικότατο) Πικάσο και αποφάσισε να τον λογοκρίνει. Από τα ΜΜΕ που προβάλουν την πραμάτεια τους όλη μέρα με χαμουρέματα, βυζιά και ξέκλωλα δεν ενοχλήθηκε ο υπάλληλος της Νομαρχίας.

Σε μια πόλη που έχει χαρακτηρισθεί ως η ερωτικότερη πόλη της Ελλάδας, κάποιοι ενοχλήθηκαν από τον Πικάσο. Δεν τους ενόχλησε ο καθημερινός βιασμός της αισθητικής και της νοημοσύνης τους από τους Ψωμιάδηδες, δεν τους ενόχλησε το σκληρό πορνό από άμβωνος του 'Ανθιμου, η εκπόρνευση του πατριωτισμού από τον Καρατζαφέρη και τους καραγκιόζηδες με τις φουστίτσες, η λογοδιάρροια των λογής Ζουράριδων. Ο Πικάσο τους μάρανε. Κάποιους στη Σαλονίκη τους έφαγε η μαλακία...

Σε λίγο θα αναδυθούν στην εκστρατεία της ντροπής. Με σφυριά και ένα τόπι ύφασμα ανά χείρας θα τρέξουν να ντύσουν όλα τα αγάλματα αφού πρώτα τους σπάσουν τους φαλλούς.

Ποιά ελπίδα; Η τέχνη και η ασιθητική καλλιέργεια εξοστρακίζονται στο όνομα του "ήθους" Ένα ήθος που πληρώνεται με τις επιλεκτικές επιδοτήσεις της "Ζαχοπουλικής" άποψης περί πολιτισμού. Φονταμενταλιστές, νεοορθόδοξοι, ακροδεξιοί λαϊκιστές, αμόρφωτοι με πτυχία και διδακτορικά κυβερνούν τον τόπο.

Ποιά ελπίδα; Το λαμπρό ξέκωλο με την ελληνική σημαία σε στριγκάκι είναι το μέλλον. Ποιός Πικάσο;

Από τις σημερινές τοπικές εφημερίδες:

Διαβεβαίωσε ο κ. Φώλιας τον Δήμαρχο Ελασσόνας ότι το Υπουργείο Ανάπτυξης δεν πρόκειται να προχωρήσει στην αξιοποίηση των κοιτασμάτων λιγνίτη χωρίς την σύμφωνη γνώμη της τοπικής κοινωνίας. Και η ικανοποίηση στο Δήμο είναι "διάχυτη"

Προσέξτε: Δεν δήλωσε ο κ. Φώλιας ότι η αξιοποίηση των κοιτασμάτων είναι εκτός προγραμματισμού ή ότι στην ενεργειακή πολιτική της κυβέρνησης δεν περιλαμβάνεται ο λιγνίτης.

Είπε απλά ότι δεν θα προχωρήσει χωρίς την σύμφωνη γνώμη της τοπικής κοινωνίας.

Η περιοχή όμως οργώνεται από καλοθελητές οι οποίοι με όλα τα μέσα προσπαθούν να μεταστρέψουν την κοινή γνώμη υπέρ των λιγνιτικών μονάδων. Η επιτυχία τους η μη εξαρτάται από τον βαθμό εφησυχασμού όλων όσων αντιτίθενται στο λιγνίτη.

Θυμάμαι μια πρόσφατη επιστολή στον τοπικό τύπο, κάποιου ο οποίος λοιδορούσε όσους είχαν την πρωτοβουλία για την εκδήλωση κατά της βιοαιθανόλης, με το σκεπτικό ότι αυτή δεν πρόκειται να γίνει επειδή τα σχέδια της κυβέρνησης δεν είναι εφικτά. Μα, ο πολίτης πρεπει να αντιδρά στα σχέδια για να δείξει ακριβώς την αντίθεσή του σε αυτά. Αν αρχίσει να αντιδρά στο στάδιο της υλοποίησης, αφ' ενός θα είναι αργά και αφ' ετέρου θα έχουν ήδη δαπανηθεί χρήματα και κόπος.

Τα τετελεσμένα δύσκολα ανατρέπονται... Οι πολίτες δεν διαχειρίζονται γεγονότα. Την άποψή τους διαδηλώνουν.

Το ίδιο τείνει να συμβεί και εν μέρει συμβαίνει στην περίπτωση της οικολογικής καταστροφής στο ποτάμι της πόλης. Πολλοί αναζητούν νομικά κενά ή παρατυπίες στην πορεία εκτέλεσης ή και μελέτης των έργων και ξεχνούν την πραγματικότητα. Φίλοι του Πηνειού, δεν είμαστε νομικοί ή δημόσιες υπηρεσίες. Πολίτες είμαστε. Αντιδρούμε σε αυτό που βλέπουμε. Είναι χρέος μας ως πολίτες να αντιδράσουμε. Δεν μας νοιάζει ποιός, αν και πόσο έφταιξε. Εμείς ξέρουμε αυτό που βλέπουμε: μια άνευ προηγουμένου οικολογική καταστροφή μπροστά στις αυλές μας και μια αδιαφορία αποκατάστασης της βλάβης που κρατάει ένα χρόνο τώρα.

Αυτό που διεκδικούμε είναι πρώτα απ' όλα να σταματήσει η βλάβη και να αποκατασταθεί το τοπίο άμεσα. Σε δεύτερη φάση θέλουμε, να μάθουμε τι ή ποιός έφταιξε και αν υπάρχουν ποινικές ή διοικητικές ευθύνες. Θέλουμε επίσης να δείξουμε στους δικαστικούς λειτουργούς ότι σε κάποια ζητήματα όπως αυτό που αφορά την δημόσια υγεία θα έπρεπε να παρεμβαίνουν αυτεπάγγελτα.

Τέλος, δεν στεκόμαστε στο τυπικό μέρος της ευθύνης. Στους αιρετούς θεσμούς οι κύριες ευθύνες θα έπρεπε να είναι πολιτικές και όχι ποινικές. Δεν μας ενδιαφέρει αν ο φάκελος των έργων είναι πλήρης και σύμφωνα με τις προδιαγραφές. Μας νοιάζει ότι κάποιοι παίζουν μαζί μας κρυβόμενοι πίσω από το νόμο και τους τύπους και αδιαφορούν για τα θέλω μας ή τη ζωή μας.

Η εικόνα είναι άσχετη (;) αλλά μου άρεσε...

Δεν υπάρχει πιο σκληρό πράγμα απ αυτό που λέμε καθημερινότητα

Το σκεφτόμουν προσφατα για αλλο λογο

Πως δηλαδή διαδραματίζονται τέτοια αίσχη δίπλα μας κι η ζωή συνεχίζεται αμείλικτη

εκεί που περιμένεις πως όλα θα παγώσουν κι ο χρόνος θα σταματήσει κι αυτός σαν ένδειξη διαμαρτυρίας για τη φρίκη

δε συμβαίνει τίποτα

η ζωή συνεχίζεται

αυτή η ρουτίνα, η καθημερινότητα δεν ανακόπτεται από τίποτα, δεν ανατρέπεται

τελικά τι απ όλα συμβαίνει;

- τα ΜΜΕ και το διαδίκτυο μας ενημερώνουν και μας πληροφορούν άρα μας αφυπνίζουν ή απλώς μας εξοικειώνουν με τη φρίκη, με το σκοτάδι ώστε όλα να μοιάζουν καθημερινά

και πια δεν αντιδρούμε, δε διαμαρτυρόμαστε, δε δακρύζουμε καν ...

Αναρτήθηκε από Ωραία Ελένη

Έχουν περάσει λιγότερο από έξι μήνες από την τελευταία εκλογική αναμέτρηση και το πολιτικό σκηνικό έχει αλλάξει άρδην. Δεν είναι μόνο όλες οι δημοσκοπήσεις οι οποίες καταγράφουν και κυρώνουν αυτή την ραγδαία αλλαγή αλλά προκύπτει από την καθημερινή επαφή του καθένα από εμάς με τους ανθρώπους γύρω μας.

Είναι όμως αυτή η αλλαγή "κεραυνός εν αιθρία"; Συνέβη, έτσι, ξαφνικά και απροειδοποίητα; Σίγουρα όχι. Έχει βαθιές ρίζες και πηγαίνει πίσω ίσως πολύ περισσότερο από μια τετραετία. Η εκλογική νίκη της Ν.Δ. το 2004 δεν προήλθε από ψήφο αποδοχής του προγράμματός της ούτε εδόθη ως ψήφος εμπιστοσύνης στον Κ. Καραμανλή. Ήταν περισσότερο ψήφος διαμαρτυρίας ή προειδοποίησης προς το ΠΑΣΟΚ. Το εκλογικό σώμα στράφηκε με επιφύλαξη προς τα "δεξιά" γιατί από την αντίθετη πλευρά ή δεν διαφαίνονταν προοπτική λύσης ή λειτουργούσαν τα χρόνια αντανακλαστικά κατά της κομμουνιστογενούς αριστεράς.

Στην διάρκεια της πρώτης (κουτσουρεμένης) τετραετίας Καραμανλή, παρά την εξοργιστική απραξία της κυβέρνησης, παρά τα συνεχή σκάνδαλα, την εξοργιστική διάλυση των κρατικών δομών που αποκαλύφθηκαν σε όλο τους το μεγαλείο στις περσινές πολύνεκρες πυρκαγιές, παρά τα αποτυχημένα crash test στην παιδεία και αλλού, αυτό που πάλι υπερίσχυσε στην εκλογική αναμέτρηση ήταν η αδυναμία του ΠΑΣΟΚ να πείσει ότι έχει μάθει από τα λάθη του ή ότι μπορεί να αλλάξει το απωθητικό του πρόσωπο και η επίσης αδυναμία (συνειδητή;) του ΣΥΝ να αρθρώσει πειστική πρόταση εξουσίας.

Αμέσως μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2007 και την δίνη εσωστρέφειας στην οποία είχε περιέλθει το ΠΑΣΟΚ (με τα γνωστά και πρωτόγνωρα συμβάντα της εκλογής ηγεσίας τα οποία δείχνουν να τραυμάτισαν ανεπανόρθωτα τη βάση του), το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης έπαψε για πολλούς να είναι επιλογή. Παράλληλα, μια σειρά από συμβάντα (Μαγγίνας, Ζαχόπουλος, ακρίβεια, ασφαλιστικό και άλλα) γκρέμισαν την εμπιστοσύνη των πολιτών στα μέχρι τώρα κόμματα εξουσίας. Η κριτική ματιά προς την πολιτική αυτών των κομμάτων που υπό άλλες συνθήκες θα μπορούσε να μετατραπεί σε απλή μεταπήδηση ψηφοφόρων από το ένα στο άλλο κόμμα μετατράπηκε με έντονο τρόπο σε πλήρη αποδοκιμασία όχι μόνο αυτών αλλά του ίδιου του συστήματος του δικομματισμού. Η ευθύνη για το παραπάνω φαινόμενο βαρύνει σίγουρα την κυβέρνηση αλλά αφορά και το ΠΑΣΟΚ. Ταυτόχρονα, η εκλογή Τσίπρα στο Συνασπισμό και οι σοφές επιλογές Αλαβάνου - η ντε φάκτο αναγόρευσή του στη μόνη αντιπολιτευόμενη φωνή στο κοινοβούλιο σε επίπεδο αρχηγών - λειτούργησαν σαν βαλβίδα εκτόνωσης της απογοήτευσης του εκλογικού σώματος.

Έτσι, σε αδρές γραμμές, οδηγηθήκαμε στα γνωστά αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων. Όσοι σήμερα παριστάνουν τους έκπληκτους από τις μετρήσεις μάλλον κοροϊδεύουν τον εαυτό τους. Το ίδιο κάνουν και όσοι τις αμφισβητούν.

Η κρίση αυτή στο πολιτικό σύστημα έχει αναδείξει πολλά τρωτά ενός αρρωστημένου κατεστημένου που τράφηκε, ανέδειξε ή και αναδείχτηκε στο προσκήνιο της πολιτικής και της παραπολιτικής την τελευταία εικοσαετία. Από το σκάνδαλο Κοσκωτά και μετά, τα πολιτικά πάθη και οι εντάσεις άλλαξαν ποιοτικά καθώς και οι ηθικές αντιστάσεις της κοινωνίας. Ο συνδικαλισμός, τα κόμματα, τα ΜΜΕ, όλες οι κοινωνικές δομές έδειχναν να κινούνται χωρίς πυξίδα και εύκολα γινόταν έρμαιο στις ορέξεις κάθε ανύπαρκτου επιτήδειου. Συγκυβέρνηση ετερόκλητων πολιτικών σχημάτων, απαξίωση της πολιτικής, ανάδειξη πρότυπων νεοπλουτισμού και γκλαμουριάς, εύκολο κέρδος, νεοπλουτισμός παρέσυραν την κοινωνία σ' έναν δρόμο χωρίς πυξίδα.

Δεν είναι ούτε τυχαίο ούτε απρόβλεπτο λοιπόν αυτό που βιώνουμε.

Τα ζητούμενα σήμερα είναι πολλά.

Πρώτο, για πολλούς λόγους, ζητούμενο είναι η πορεία του Συνασπισμού ο οποίος θα πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί να διαχειριστεί το ρεύμα των ψηφοφόρων που δείχνουν να συνωστίζονται στην πόρτα του. Κάθε νηφάλιος παρατηρητής μπορεί να συμπεράνει ότι τα νούμερα των δημοσκοπήσεων δεν αντικατοπτρίζουν την ενδεχόμενη πολιτική του δύναμη. Εννοώ ότι δύσκολα θα μετατρέπονταν σε εκλογικό ποσοστό στην υποθετική περίπτωση εκλογικής αναμέτρησης σήμερα. Ο νέος (όχι μόνο ηλικιακά) πρόεδρος του ΣΥΝ έχει να αποδείξει ότι δεν ειναι φούσκα. Ευχή όλων (ναι, όλων όσων σκέφτονται σε βάθος χρόνου) είναι να πετύχει.

Δεύτερο ζητούμενο είναι το αν θα καταφέρει το ΠΑΣΟΚ να βγει από την βαθιά κρίση που βιώνει. Κρίση που έχει να κάνει μεν και με πρόσωπα και δομές αλλά κύρια με την δική του παθογένεια η οποία δεν διαφέρει από την παθογένεια του συστήματος όπως αυτή περιγράφηκε παραπάνω. Γιατί το ΠΑΣΟΚ, και θα πρέπει αυτό να το παραδεχτεί με θάρρος, αποτελεί μέρος του προβλήματος. Ο πρόεδρός του δείχνει να θέλει αλλά προς το παρόν τουλάχιστον να μη μπορεί χωρίς να υπάρχουν εμφανείς εναλλακτικές λύσεις σε επίπεδο ηγεσίας.

Το γεγονός πάντως είναι ότι σε λιγότερο από έξι μήνες από τις εκλογές, η χώρα κυβερνάται από μια κυβέρνηση μειοψηφίας. Το κυβερνών κόμμα βρίσκεται μπροστά σε αδιέξοδο. Γνωρίζει πολύ καλά ότι, όσο κι αν η δύναμη του ΠΑΣΟΚ συρρικνώνεται, δύσκολα θα ξαναδεί στελέχη της στα κυβερνητικά έδρανα της βουλής έστω και σε κυβερνήσεις συνεργασίας. Αυτή η κυβέρνηση, αυτό το κόμμα, καλείται να λύσει μερικά από τα δυσκολότερα προβλήματα της δεκαετίας: το ασφαλιστικό και το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων. Το γεγονός και μόνο αυτό εμπνέει ανησυχία. Τίποτα καλό δεν προμηνύεται για τον τόπο και τους πολίτες του.

Η κατάσταση μοιάζει με δυσεπίλυτο γρίφο και δεν υπάρχει κανείς να σηκώσει το σπαθί του για να κόψει αυτόν τον γόρδιο δεσμό.

Δυστυχώς, η χώρα πορεύεται σε δύσκολο μονοπάτι έχοντας στο τιμόνι της μια κυβέρνηση ουσιαστικά μειοψηφίας.

Ήταν Μάιος του 2007 (σχεδόν ένας χρόνος πριν) όταν είχα ασχοληθεί μέσα από τις σελίδες του ιστολογίου μου με το ποτάμι (http://perivallon.pblogs.gr/2007/05/prasinise-o-kampos.html).

Είχα εκπλαγεί εκείνη τη μέρα με την ταχύτητα που η γνωστή πράσινη "Γλίτσα" κατέλαβε την επιφάνεια του Πηνειού και επεκτάθηκε σε όλο το μήκος της παλιάς, "ιστορικής" του κοίτης. Της κοίτης που περνά ΜΕΣΑ από την πόλη της Λάρισας.

Ειπώθηκε τότε ότι θα βρέξει, θα φυσήξει, θα χιονίσει, θα τελειώσουν σύντομα τα έργα και το ποτάμι θα καθαρίσει. Πέρασε, καλοκαίρι, φθινόπωρο, χειμώνας, ξανάρθε η άνοιξη. Έκανε έρευνα η Νομαρχία και απαίτησε από τη Γλίτσα να απομακρυνθεί πάραυτα από το ποτάμι αλλά αυτή εκεί. Ανίκητη. Ήρθαν οι ειδικοί της "υπηρεσίας" της περιφέρειας, την εξόρκισαν, της τόνισαν ότι δεν την θέλουν αλλά αυτή εκεί. Ο μόνος άφαντος; Ο Τσέλιγκοσερίφης, ο Άρχοντας Τζακ.

Φέτος, των Φώτων, ανέλαβε και η πυροσβεστική... Έστησε επιχείρηση σύλληψης της Γλίτσας ώστε να βρει χώρο ο σταυρός ν' αγιάσει "τα ύδατα". Φευ! Με το που "σκούπισαν" την πρασινάδα, αναδύθηκε απίστευτη μπόχα από τα ψόφια ψάρια. Το νερό από κάτω ήταν κατάμαυρο κι έτσι εγκαταλείφθηκε η ιδέα να ρίξουν το σταυρό. Αν το είχαν επιχειρήσει και επέτρεπαν σε κανέναν ριψοκίνδυνο να βουτήξει χάριν του εθίμου, τώρα θα θρηνούσαμε το πρώτο ανθρώπινο θύμα της Γλίτσας.

Διότι η Γλίτσα είναι ο απόλυτος άρχων της πόλης..

Η πόλη αναρωτιέται τι στο διάολο είναι η Γλίτσα και γιατί είναι εκεί....

Η Γλίτσα ΕΙΝΑΙ η πόλη φίλοι μου...

Κανείς δεν φταίει για την ύπαρξη της Γλίτσας.

• Δεν φταίει ο μελετητής που δεν προέβλεψε το προφανές.

• Δεν φταίει η υπηρεσία που ενέκρινε την μελέτη χωρίς να αντιληφθεί την μη πρόβλεψη του προφανούς.

• Δεν φταίει η Νομαρχία και οι αρμόδιες υπηρεσίες τους που δεν κάνουν τα προφανή για να αποκατασταθεί η ζημιά.

• Και φυσικά ΠΡΟΦΑΝΩΣ δεν φταίει ο Τσελογκοσερίφης.

Τι γιατί;

Γιατί δεν φταίει ο Τζάκ???????????

ΓΙΑΤΙ ΕΤΣΙ!

Ο Τσέλιγκας Δεν Φταίει Ποτέ!

Όλοι αύριο Τρίτη στις 5 το απόγευμα στη γέφυρα στο Αλκαζάρ να φωνάξουμε δυνατά μπας και η Γλίτσα της πόλης μας φοβηθεί και φύγει. Γιατί μόνο εμείς έχουμε τη δύναμη να διώξουμε τη Γλίτσα. Κανείς άλλος...

Υπέροχη μέρα. Πράσινο χαλί με βελονιές κίτρινων και κόκκινων αγριολούλουδων στα πρανή των δρόμων, αμυγδαλιές και παλιουριές ολάνθιστες, ο ήλιος να γελά κι ο ουρανός με αυτό το υπέροχο γαλάζιο να ανεβάζει τη διάθεση στα ύψη. Η άνοιξη είναι έρωτας κι ο έρωτας γέμιζε την πόλη. Πολύβουο μελίσσι δίπλα στα νερά του Ευρίπου οι άνθρωποι να κυνηγούν το χρόνο κι ανάμεσά τους, κορμιά αγκαλιασμένα πλημμυρισμένα από το πάθος της έλξης, χέρια πλεγμένα, ματιές λάγνες, χείλια υγρά, μισάνοιχτα να παγώνουν το χρόνο και να κινούνται στη δική τους διάσταση. Οι ερωτευμένοι δεν πατούν στο χώμα, πλέουν στον αέρα δέκα εκατοστά από το έδαφος. Οι ερωτευμένοι πετούν. Ναι, η άνοιξη είναι έρωτας... Και η άνοιξη πάντα νικά...

Αν τα γραπτά μπορούσαν να ξυπνούν μουσικές μνήμες, το παρόν θα ήθελα να έχει υπόκρουση το Bolerο του Ravel....