ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Αμάν πρωϊνιάτικα! Ξέρεις τι είναι να ξυπνάς ύστερα από ένα "δύσκολο" βράδυ και να αναλύεις Galbraith;  Ποιός είναι αυτός; Ένας που λέει ότι η πολιτική μπορεί να έχει δύο όψεις: μια καταστροφική και μια δυσάρεστη. Τώρα, θα μου πεις, εγώ έχω δει και πολιτικές που είναι καταστροφικά δυσάρεστες ή και δυσάρεστα καταστροφικές ας πούμε... Τέλος πάντων...

Θα ήθελα πολύ να σας παραθέσω αυτούσια την θέση του Βασίλη Ραούλη (Δ.Υ.Α.Α.Τ.Π.Κ.Τ.Σ.Α.) , γραμματέα της Ν.Ο.Ε.Σ. Λάρισας του Π.Α.Σ.Ο.Κ.  (Καλοοοοοοοοοοοοοο) αλλά, δυστυχώς, δεν βρήκα το link και βαριέμαι να την πληκτρολογήσω. Θα σας βάλω σε κόπο λοιπόν, να ψάξετε το link της εφημερίδας "Ελευθερία" στο μπλόγκ μου, και από την έκδοση pdf, να διαβάσετε την δήλωση (πρωτοσέλιδο με παραπομπή στην τέταρτη σελίδα).

Θα σας δώσω όμως την απάντησή μου, όπως την έστειλα σήμερα στον τύπο.

"Βασίλη

Δεν ξέρω τι λένε τα αποφθέγματα μεγάλων ανδρών για την πολιτική. Ξέρω ότι για μένα η πολιτική είναι προσφορά. Προσφορά ψυχής. Ποτέ δεν ζήτησα να την εξαργυρώσω γιατί αυτόματα θα έπαυε να είναι προσφορά. Θα ήταν κατάθεση και θα ήθελα αργότερα να περάσω από το ταμείο για τους τόκους...

Στρατεύτηκα στο ΠΑΣΟΚ κατ' επιλογή και έτσι πορεύτηκα. Επί 31 χρόνια.

Συμφωνώ μαζί σου. Το ΠΑΣΟΚ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ να είναι μέρος της λύσης του προβλήματος αλλά, δυστυχώς, είναι μέρος του προβλήματος. Γιατί δεν έχετε την ειλικρίνεια, την τόλμη, το θάρρος να το παραδεχτείτε; Οι πολίτες θα το εκτιμούσαν ιδιαίτερα. Τώρα, απλά ψιθυρίζουν ότι πάλι κρύβετε τα σκουπίδια κάτω από το χαλί.

Οι φανταχτερές κουβέντες είναι όμορφες αλλά συχνά κενές. Θα μπορούσα να «διαγράψω» την πορεία μου εν ... πολλαίς νύκτες; Δηλαδή τι θα έπρεπε να κάνω Βασίλη; Να στέλνω μια - μια λέξη την επιστολή μου μέχρις ολοκληρώσεώς της; Μην παίζουμε με τις λέξεις, Βασίλη, γιατί αυτό το παιχνίδι το ξέρω και εγώ καλά.

Το κακό με τα "στελέχη" ενός κόμματος είναι ότι έχουν μεγαλώσει τόσο πολύ την απόσταση ανάμεσα σε αυτούς και στον πολίτη ώστε να έχουν χάσει την επαφή με την πραγματικότητα. Ξέρεις Βασίλη, δεν μπορείς να λύσεις ένα πρόβλημα με τα εργαλεία που το δημιούργησαν. Και ξέρεις επίσης ότι το πρόβλημα θα λυθεί. Η φύση μισεί τα κενά, τις ασυνέχειες και τις ασυνέπειες. Η κοινωνία - που βρίσκεται έξω από τους τέσσερις τοίχους των κομματικών γραφείων - θα βρει λύσεις στα προβλήματά της. Εγώ θα είμαι εκεί έξω. Με όσους από σας βρεθούν επίσης εκεί έξω, θα συναντηθούμε. Αλλά, είναι τόσο λίγοι αυτοί που βγαίνουν εκεί έξω...Τόσο απελπιστικά λίγοι...Αυτοί που άξιζε να αποκαλώ συντρόφους και να νοιώθω περήφανος γι' αυτό. Ε, από αυτούς, σίγουρα δεν κινδυνεύω να χάσω τα κουταλοπίρουνα...

Δεν ξέρω αν θα μπορούσα να τα χάσω μόνος μου, το σίγουρο είναι ότι πολλές φορές ένοιωθα να χάνω και τα αυγά και τα πασχάλια εξ αιτίας επιλογών άλλων. Και δεν το θέλω. Ναι, η κοινωνία αποφασίζει για το πολιτικό τέλος ενός κόμματος. Οι πολίτες για την πολιτική τους στάση. Δική μου επιλογή ήταν η ένταξη στο κόμμα (σας, τώρα πια) δική μου και η αποχώρηση. Δεν αποζητώ την δικαίωση των απόψεών μου στο μέλλον για να ικανοποιήσω τον εγωισμό μου. Αν είναι για το καλό του τόπου, ας βγω εγώ λάθος και ας δικαιωθείτε εσείς.

Δεν θα ήθελα να μπω σε λεπτομέρειες που θα έπλητταν ανεπανόρθωτα "την τιμή και την υπόληψη" του χώρου στον οποίο ήμουν μέχρι πρόσφατα μέλος, αλλά, βρε αδερφέ, εκεί μέσα κάντε και μια αυτοκριτική! Ανοίξτε και κανένα παράθυρο! Εγώ την κάνω τη δική μου: Ίσως θα έπρεπε να φύγω πολύ νωρίτερα. Κατά τα μέσα Οκτώβρη ας πούμε... Τότε που σας τα ξαναείπα, θυμάσαι; Δυστυχώς οι τακτικές επίλυσης των, υπαρκτών πρέπει να παραδεχτείτε, προβλημάτων στο χώρο σας οδηγούν εκ του ασφαλούς στη διαιώνισή τους. Ίσως, σύντροφε, εγώ να έφυγα νωρίς, ίσως αργά. Έφυγα πάντως... έκλεισα και την πόρτα πίσω μου."

Μετά από δεκαπέντε ώρες σ' ένα γραφείο. Δεκαπέντε ώρες ανάκρισης. Την έσερναν δεμένη με χειροπέδες. Δεν μέτρησα πόσοι αστυνομικοί ήταν γύρω της. Με το που πάτησε το πόδι της στο πλατύσκαλο, δεκάδες κάμερες, μικρόφωνα, μαγνητοφωνάκια, κινητά τηλέφωνα χώθηκαν στη μούρη της. Άλλοι τόσοι δημοσιογράφοι την περικύκλωσαν φωνάζοντας ακατάληπτες ερωτήσεις. Κοντοστάθηκε, πήγε να πει κάτι... Την σήκωσαν στον αέρα και την έσυραν με το ζόρι μακριά από τις κάμερες.

• Το πρόσωπο, και όχι μόνο αυτό, οικείο. Από εφημερίδες και δελτία "ειδήσεων". Η επιτομή της υποκρισίας των τηλεκανίβαλων: το πρόσωπο θολό για τη δική της προστασία. Αφού την διαπόμπευσαν με κρίσεις, τηλεδίκες, χαρακτηρισμούς, αναλύσεις της προσωπικότητάς της, αφού ρώτησαν γι' αυτήν τον δάσκαλο, τον χωροφύλακα, τον παπά, τον χαφιέ της γειτονιάς και την κουτσομπόλα του χωριού, αφού την έγδυσαν, την βίασαν, τις έσκισαν ψυχή και σάρκες, κρύβουν το πρόσωπό της. Τέλος πάντων... Κι αυτό το καταπίνουμε ως κοινωνία. (προς τα πού να πρωτοφτύσει κανείς...)

Σιδηροδέσμια οδηγήθηκε στην κλούβα και από εκεί πάλι στο κελί. Προφυλακιστέα. Αλήθεια, αν το θύμα της (και θύτης της) δεν ήταν επώνυμος, θα είχε την ίδια αντιμετώπιση; Αν στη θέση του θύματος ήταν ο ανώνυμος γείτονάς μας, οι κατηγορίες, η ένταση της έρευνας, η αυστηρότητα των δικαστών θα ήταν η ίδια; Δεν δίνω εγώ απάντηση σ' αυτό το ερώτημα. Πείτε μου εσείς, ρωτήστε όποιον θέλετε στην παρέα σας και πείτε μου τι θα σας απαντήσει...

Σε τι να πιστέψει ο μέσος πολίτης; Σε ποιόν θεσμό να στηριχτεί; Που να βρει αποκούμπι; Στα κόμματα; Στην αυτοδιοίκηση; (μην το πει κανείς. Θα γελάσει και το παρδαλό κατσίκι). Στο κράτος; Στην αστυνομία; Στην δικαιοσύνη; ΤΙΠΟΤΑ δεν έχει μείνει όρθιο. ΤΙΠΟΤΑ δεν έχουμε αφήσει όρθιο κι ύστερα αναρωτιόμαστε γιατί ο κόσμος στρέφει την πλάτη του σε όλα. Είναι απλό: Γκρεμίσαμε την πίστη του.

Κύριοι δικαστές, σταθείτε στο ύψος σας. Σταματήστε να κρυφοκοιτάτε κάτω από το μαντήλι που υποτίθεται ότι σας κλείνει τα μάτια. Μην ξεχνάτε ότι όλοι είναι αθώοι μέχρι να αποδειχτούν ένοχοι στην αίθουσα του δικαστηρίου. Μην ξεχνάτε ότι όλοι οι πολίτες είναι ίσοι απέναντι στον νόμο. Να θυμάστε ότι ο νόμος εφαρμόζεται με την ίδια ένταση προς όλους ανεξάρτητα από χρώμα δέρματος, θρήσκευμα, πεποιθήσεις ή μέγεθος πορτοφολιού. Κύριοι δικαστές να μην ξεχνάτε ότι είστε υπηρέτες του λαού. Η κοινωνία σας παρακολουθεί. Κύριοι δικαστές, δεν αποφασίζετε ούτε ενεργείτε με βάση τις μετρήσεις της AGB αλλά με βάση τους νόμους και το σύνταγμα.

Κύριοι της κυβέρνησης. Είστε η αθλιότερη κυβέρνηση που γνώρισε ο τόπος τα τελευταία χρόνια. Μην εφησυχάζετε επειδή βρήκατε το πολιτικό σύστημα σε κρίση. Οι πολίτες αγρυπνούν. Όταν αντιδράσουν, θα αντιδράσουν με ένταση, Μην εξωθείτε την υπομονή μας στα άκρα...

Λαός: Τι είναι η συμμετοχική δημοκρατία, αφεντικό;

Εξουσία: Τα κεράκια. Θέλω ατμόσφαιρα πριν σε πηδήξω.